News

RADION bestaat vijf jaar en dat wordt gevierd: ‘Het was behoorlijk wild’

Fri 27 Sep

19/09/2019 • Door: Bart van der Ham

Cees en Frits Zanen runnen samen met Gijs Brands bijna vijf jaar club Radion in Amsterdam. Genoeg reden voor een feestje, maar ook om terug te blikken. ‘Het was een rollercoaster of emotions.’

De gedeelde achternaam doet het al vermoeden: Frits (40) en Cees (35) Zanen zijn broers. Samen runnen ze al bijna vijf jaar een club. RADION opende namelijk officieel de deuren in oktober 2014, vlak voor Amsterdam Dance Event. Ze runnen de club samen met Gijs Brands, ondernemer met wie Frits ook in Haarlem samenwerkt, de geboortestad van de broers. Ze schelen vierenhalf jaar en dat is best wat, vertelt de jongere Cees. “Buiten dat we broers zijn, zijn we totaal anders. Het is best apart om samen te werken en soms ook ingewikkeld, maar we halen er vooral heel veel plezier uit. We zijn heel erg naar elkaar toe gegroeid.”

De plannen voor RADION kwamen voor het eerst op tafel in 2013. Staas Lucassen en Nadine Spronk hadden met succes het gekraakte restaurant Pand14 weten te transformeren tot legaal 24-uursetablissement. Toen het moest sluiten kwam het oude ACTA-pand aan de orde, een veel groter project. Zodoende schoven Cees, Frits en Gijs aan en zo ongeveer een jaar later was daar RADION. Het duurde dus nogal even voordat de club daadwerkelijk het levenslicht zag.

Wat duurde er zo lang?
Frits: “Het hele pand moest nog verbouwd worden. We kregen echt een lege huls toegeworpen, dus we hebben eerst met architecten plannen gemaakt om het allemaal goed te doen. Toen hebben we gezorgd dat we aan alle regels voldeden voor een 24-uursvergunning. Het is nog een mooi getouwtrek geweest met de gemeente en ook de buurt was het natuurlijk niet helemaal eens met onze komst.”

Maar de gemeente wilde jullie hier toch hebben?
Frits: “Het had vooral met communicatie te maken. Nu we er zitten, valt het allemaal wel mee. Nieuw-West is een stadsdeel dat heel erg in ontwikkeling is en daar kwam ook de vraag van de gemeente uit voort. Kunst, cultuur en horeca zijn de voorlopers om een wijk bewoonbaar te maken. Er moet wel iets te doen zijn.”

Cees: “Ik denk dat dat hand in hand gaat met een plek waar veel cultuur is. Dat is ook wat de gemeente altijd voor ogen heeft gehad, de rafelranden van de stad er meer bij betrekken. Je merkt ook in het buitenland, op plekken waar dit soort dingen gebeuren, dat het meer bewoond wordt en dat het ook meer gaat leven.”

Maar een 24-uursvergunning krijg je niet zomaar.
Frits: “Om zo’n vergunning te krijgen moet je nogal wat doen en de vergunning wordt uitgeschreven in rondes, dus daar kan je ook niet altijd meteen aanspraak op maken. We hebben het eerste half jaar onder evenementenvergunningen gedraaid, wat het wel heel lastig maakte. Het ene weekend mochten we wel open, het andere weekend niet.”

Wat moet je voor zo’n vergunning doen?
Frits: “Het moet een toevoeging zijn aan het Amsterdamse nachtleven. Dat is iets wat wij ook altijd hebben nagestreefd, om meer te zijn dan een dansclub alleen. We hebben een ruimte die we ook de expozaal noemen, waar we met kunstenaars uit het pand proberen een podium te bieden aan allerlei soorten kunst.”

Cees: “Het is meer dan een club. We hebben ook gewoon een buurtfunctie, in Slotervaart zit gewoon niet zo heel veel. Er wonen ook 450 studenten en 120 kunstenaars in het pand en er is plek voor 100 statushouders.”

Wat heeft de vergunning voor jullie betekend?
Frits: “Vrijheid. Het bepalen van je eigen openings- en sluitingstijden. Dat is ultieme vrijheid. Een feestje hoeft niet te stoppen als het leuk is.”

Cees: “Amsterdam is wat dat beteft nog heel erg in ontwikkeling. Het publiek moet er nog heel erg aan wennen dat het ook gewoon 24 uur per dag kan. Wat in andere steden normaal is, zoals in Berlijn of op plekken als Ibiza, waar het elke dag zaterdag is. Dat is in Nederland helaas nog een beetje anders en clubs gebruiken die vergunning dan ook niet altijd.”

radion2-1024x683.jpgDe Bovenkamer. © Radion

Die 24-uursvergunning wordt ook tijdens ON, het verjaardagsfeestje op 28 september, weer ingezet. Een feestje met een open einde. Het vijfjarig bestaan wordt dan gevierd met grote namen als De Sluwe Vos, Miss Djax en David Vunk, maar ook Radion-talenten van het eerste uur, zoals Wendel Sield en Niels Klein.

Wat betekent ON voor jullie?
Frits: “Dan staat RADION aan. We hebben vier zalen open en dat is eigenlijk de manier waarop RADION op z’n top is. Als je lekker kan ronddwalen van de ene ruimte naar de andere en jezelf nog steeds een beetje kan verliezen in de ruimte en vooral in de tijd. Het wordt echt weer een goede editie, met voor ieder wat wils. We hebben ervoor gekozen om de grote zaal wat ruiger te programmeren, met Miss Djax, en de Bovenkamer wat gezelliger, met David Vunk. En uiteindelijk lekker afsauzen in het café terwijl de zon alweer opkomt. Wat ik zelf heel tof vind is dat er gasten komen draaien die er vanaf het begin al bij waren. David Vunk is er daar trouwens een van. Die heeft het eerste jaar een paar Moustache Records-avonden gegeven. Dat ie ‘helemaal’ uit Rotterdam kwam met z’n crew.”

Jullie vieren dan vijf jaar Radion. Hoe kijken jullie daar op terug?
Frits: “Ups, downs, a rollercoaster of emotions. Noem het allemaal maar op. We hebben hele mooie tijden gehad en we hebben ook hele slechte tijden gehad. Dat was ook de reden dat we uiteindelijk afscheid hebben genomen van twee van de oprichters. Dat is een hele moeilijke periode geweest. En ja, iets vanaf de grond opbouwen is natuurlijk nooit makkelijk. Zeker net buiten de ring, nieuw stadsdeel, onbekende plek. We hebben er behoorlijk aan moeten trekken om dat voor elkaar te krijgen. Toen we begonnen dachten we dat een nachtclub in Amsterdam zeker ging werken. We deden er een café-restaurant bij, een beetje voor de buurt, maar daar verwachtten we niet heel veel van. Uiteindelijk hebben we moeten constateren dat juist het café-restaurant zeven dagen per week goed draait en het dansgedeelte… dat is een grillige wereld.”

Cees: “Het is heel dubbel. Veel hoogtepunten en veel dieptepunten, maar al met al nog steeds gaaf om te doen. Mijn lievelings is nog altijd Alter Ego, waar je je ego bij de deur achterlaat, je verkleedt en dan gewoon gaat feestvieren. Dat is een concept van Bas Engels, die is helaas overleden. Een feestje waar we trots op zijn. Voor mij is ook Kerri Chandler wel echt een hoogtepunt. Echt een house classic. Wat dat betreft hebben we wel geluk dat we veel verschillende artiesten over de vloer hebben gehad.”

Frits: “Wat mij nog heel goed voor de geest staat is de eerste ADE, de vrijdagavond. Donderdag hadden we al een klein feestje gedaan, maar meer om te testen of alles überhaupt bleef werken. Op vrijdag hadden we Junction met Laurent Garnier. Dat was wel zo een gruwelijk moment. Een moment van ontlading. Het café was nog niet eens open en er stonden nog 180 extra stutten onder vloer, omdat het beton net wel, net niet droog was. Het was allemaal kiele kiele. Een stamp, stampvolle zaal, voor het eerst, en alles bleef werken. Toen beseften we wow, holy shit, het kan hier echt. Dat is een gevoel dat nooit meer is weggegaan. Elke keer als je die volle zaal hebt en elke keer als het pand weer krioelt van de mensen, dan denk je, ja dit is vet, dit is wat Amsterdam nodig heeft.

Cees: “Het was behoorlijk wild, maar ook heel hard werken. En nu gaan we lekker door, want dat mogen we. We zijn voorlopig nog wel even zoet.”

ON: Radion 5 Years Marathon, zaterdag 28 september, RADION Amsterdam.
Koop hier je tickets.

radion3-1024x538.pngON: Radion 5 Years Marathon.

< It’s ON: Wendel Sield and the Big Five The story behind HIS DARK Elements >