News

OP TIJDREIS MET MOOD

Fri 11 Aug

‘Boom, ach ja! Boom! Als mensen dat tegen ons zeggen, weet je dat er een spervuur volgt aan smakelijke anekdotes over ons eerste feest.’

Door: Marjet Wesselink

Aan het woord zijn Mood-voormannen Joris Zwetsloot en Jaime Frias. Nog voordat zij samen met hun vriendengroep feesten gaven in donkere clubs en obscure keldertjes, gaven zij illegale buitenfeesten onder de naam Boom. Op 15 juli sturen we een nieuwe Mood-editie regelrecht vanuit RADION de boeken in. Omdat we je niet onvoorbereid de Bovenkamer laten betreden, vroegen we beide heren naar de mooiste herinnering uit acht jaar Mood (en Boom).

2009 | WESTERPARK
Jaime: We begonnen in het Westerpark, in 2009. Tussen twee spoorwegen in was een ongerept plekje met allemaal bomen. Daar hebben we om 11 uur ’s ochtends een DJ-booth neergezet. Bevriende DJ’s kwamen draaien. In no-time stond het ramvol. Pas de volgende dag om 11 uur kwam de politie met de mededeling dat we moesten stoppen. Later is er op die plek een speeltuintje gebouwd, als tegenreactie van de gemeente, denk ik.

Joris: Ze dachten vast: “Dit een populaire plek, laten we er een speeltuin bouwen, dan komen die eikels met hun feestjes niet meer.” Ik weet nog dat het grasveld op een gegeven moment keihard trilde door al het gedans. Ik moest zelfs af en toe de booth vasthouden zodat ’ie niet zou vallen. De booth was een klein tafelblad met twee van die IKEA onderstukken. Dat ding stond helemaal scheef.

2010 | KEIZERSGRACHT
Jaime: Op een heel mooi plekje achter een paar woonboten aan de Amstel gaven we de tweede boom. Toen we moesten stoppen om 12 uur bood iemand de kelder van zijn studentenhuis op de Keizersgracht aan. We hadden een hele lading apparatuur om mee te nemen, dus belden we zes taxi’s. Je had de gezichten van die chauffeurs moeten zien. Bel je de TCA: ‘Mogen we even drie boxen in je auto zetten?’ Zo ging dat dan.

Joris: Ik heb altijd het gevoel dat er veel betrokkenheid is bij onze de feesten. Het voelt nooit als de zoveelste clubavond. De artiesten, de bezoekers, wijzelf: iedereen is onderdeel van het team. Misschien komt het omdat we er zelf zoveel energie insteken, maar er gebeurt toch altijd iets extra’s. Een vonkje.

Jaime: Dat is waar je het voor doet.

2014 | ZILK
Joris: De moeder van Niels, een van de andere organisatoren, was verhuist naar een oude bedrijfslocatie in de Bollenstreek, die ze zou verbouwen tot woonhuis. Daar was een oud hotel voor seizoensarbeiders dat gesloopt zou worden, met een grote balzaal en een kleine bar. Niels vertelde zijn moeder dat hij daar zijn verjaardag wilde vieren. Dat werd een vrij grote verjaardag, we nodigden 150 man uit. Die werden allemaal met een bus opgehaald bij station Haarlem. We vertelden verder niks, niemand wist waar de reis naar toe ging. Er gingen twee busritten, als je die mistte had je pech. De bus bracht de mensen naar dat hotel. Een hele vage, afgelegen plek, het had weinig aankleding nodig. Dat was een echt hoogtepunt. Ik hoop trouwens niet dat de moeder van Niels dit leest.

2015 | HOUTZAGERIJ
Joris: We hebben ook een tijdje feesten gegeven in het Cruquiusgilde. Daar hoorden we op de avond zelf een keer dat we om 04.00 moesten stoppen. Zaten we dan, met een programma dat veel langer duurde en een Cruq vol mensen die nog niet naar huis wilden. Gelukkig stelde iemand op het feest zijn eigen bedrijfsruimte beschikbaar, een houtzagerij, tegenover het Cruquiusgilde. Dus, hup, boxen uitgeplugt, om ze 100 meter verderop weer in te pluggen. We waren omringd door werkbanken en dikke lagen zaagsel. Voordat ik een plaat op kon leggen moest ik er eerst een dikke laag stof vanaf blazen.

Jaime: Mensen stonden zo dicht naast die zaagmachines dat je mocht hopen dat ze de knop niet zouden indrukken. Zo feestten we dan verder, tot we op die plek ook weg moesten. Kwam er weer iemand die zijn werkplek aanbood. Iedereen vond het zo vet, we kregen keer op keer nieuwe plekken aangeboden om het feest voort te zetten. Dat zegt veel over de sfeer van Mood. Een groep mensen komt bij elkaar en gedurende de nacht vormt zich een hechte club die samen het feest wil uitbouwen tot een mooi hoogtepunt.

2017 | RADION
Joris: We willen altijd op een locatie zijn waar je iets extra’s kan doen met de avond. Dat kan bij RADION.

Jaime: Ja, want je kan langer feesten. Onze muziek is er voor gemaakt om wat langer naar te luisteren. Ik vind dat diepere muziek goed tot zijn recht komt tegen het ochtendgloren. Voor het RADION tropenrooster hebben we Ocke uitgenodigd, echt een liefhebber en hij draait diepe platen. Met vinyl. Dat is belangrijk voor ons.

Joris: Niet omdat je per se met vinyl moet kunnen draaien, maar omdat iemand die met platen draait vaak net een stapje extra heeft gedaan om zijn platencollectie te verzamelen.

Om in de stemming te komen voor 15 juli, vroegen we de jongens naar de meest tropo platen uit hun collectie.

Jaime: “Tropische house-platen zijn schaars bij mij, maar ik vind deze warme sound goed bij de zomer passen.”

Joris: “Uitgebracht in de herfst en meer een altijd-goed-plaat, maar de dromerige synths, en het breakbeat-achtige ritme roepen bij mij associaties op van een zomers briesje."

< KULTUUR IN DE BREEDSTE ZIN VAN HET WOORD RADION ZOEKT RUNNERS >